Sınanmak için gelmişiz derler ya dünyaya… Cidden öyle…

Yok desen de, ben yokum desen de birileri seni yerine oturtup problemleri gözüne sokuyor sanki. Kaçamıyorsun kısacası. Çırpınıyorsun ama nafile.

Çözüm var mı? … Parası olup da huzur isteyen, huzur peşinde harcıyor ömrünü.

Parası olmayanın da tek hedefi para oluyor genelde. Sonuç? Pek başarılı değil kanımca.

Çoğaltılır bu örnekler… Kimisi aşağılarda arar mutluluğu kimi göz hizasında. Sürüp geçiyor işte. Bunalım, sıkıntı, anlık mutluluklar. Ama kaçamıyorsun… Çünkü senaryo hemen hemen belli. Mecburen kendi hayatının hem aktörü hem dublörü oluyorsun. Acıları da sen çekiyorsun, mutlulukları da sen yaşıyorsun.

Ama ben hiç bir film görmedim ki baştan sonra insanlar huzur dolu! Yok, komedi filmlerinde bile yok bu.

Yaşa işte, öyle ya da böyle.